عسل را بردار اما کندو را نشکن(از سری بحث های روانشناسی اسلامی)
نرمی در هر چیزی,آن را زیبا و قشنگ می نماید,اما نبود نرمی در چیزی,آن را زشت می گرداند.مانند نرمی در سخن گفتن,لبخند زیبا,سخن خوب هنگام دیدار.اینها لباسهای زیبا و آراسته ای هستند که سعادتمندان بر تن می نمایند.بلکه صفات و ویژگی های انسان مومن می باشند.مانند زنبور عسل که شهد گلهای شیرین را می مکد و محصولی شیرین می سازد و هرگاه بر گلی بنشیند,آن را نمی شکند.چون خداوند به سبب نرمی و مهربانی چیزهایی ارزانی می دارد که با خشونت و سختی نمی دهد.بعضی از مردم هستند که دیگران,عاشق دیدارشان می باشند و با جان و دل از آنها استقبال می کنند.زیرا اینها سخنانی دوست داشتنی به زبان می آوردند و در داد وستد,خرید و فروش و دیدار و خداحافظی رویکرد زیبا و پسندیده ای دارند.دوستیابی,فنی است که مورد بررسی و پژوهش قرار گرفته و انسانهای شرافتمند و نیکو,این فن را خوب می دانند.آنها هر جا که حضور یابند,از هر سو مردم پروانه وار گرد آنها حلقه می زنند.اگر انها بیایند,شادی و الفت با خود به همراه دارندو وقتی حضور نداشته باشند,همه سراغشان را می گیرند وبرایشان دعا می کنند.این سعادتمندان,برنامه ای اخلاقی دارند.برنامه ای با این عنوان که(ادفع بالتی هی احسن فاذا الذی بینک و بینه عدوه کانه ولی حمیم):با همان شیوه که بهتر است,برخورد کن.ناگهان می بینی کسی که میان تو و او دشمنی بوده,گویا دوست صمیمی است.
آنها,کینه ها را با عاطفه جوشان و بردباری گرم و گذشت زیبای خود می مکند,بدی را فراموش می نمایند و نیکی را به یاد دارند,سخنان ناشایست را می شنوند,اماگوششان به آن بدهکار نیست.بلکه هیچگاه آن سخنان را به خاطر نمی آورند.آنها خودشان در آرامش هستند و سایر مسلمانان نیز از دست آنها در امنیت و سلامتی قرار دارند.{مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبانش در امان باشند}.{مومن کسی است که مردم درباره ی خونها و اموالشان او را امین خود بدانند}.{خداوند,به من دستور داده که پیوند خویشاوندی خور دا با کسی که آن را بریده,برقرار دارم و از کسی که بر من ستم روا داشته ,گذشت کنم و به کسی که به من چیزی نداده,چیزی بدهم}.(احادیث)
خوب خواندی؟حالا خوب در موردشون فکر کن.
استخراج از کتاب غم مخور